Αράχωβα

Αράχωβα

Η Αράχωβα είναι μία ορεινή κωμόπολη του Νομού Βοιωτίας χτισμένη στις νότιες πλαγιές του Παρνασσού. Αποτελούσε έδρα του ομώνυμου δήμου μέχρι τα τέλη του ενώ με την εφαρμογή του προγράμματος Καλλικράτης εντάχθηκε στον νέο Δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, του οποίου αποτελεί Δημοτική Ενότητα. Ο πληθυσμός της σύμφωνα με την απογραφή του 2011 είναι 2.657 κάτοικοι. Αποτελεί δημοφιλές χειμερινό θέρετρο, χάρη στην ύπαρξη χιονοδρομικού κέντρου, (που τελευταία επεκτάθηκε και ανακαινίστηκε) και τη μικρή της απόσταση από την Αθήνα. Η επικρατέστερη άποψη για την προέλευση της ονομασία της είναι πως προέρχεται από τη νοτιοσλαβική λέξη Οrechova που σημαίνει καρυδότοπος.
Η Αράχωβα είναι χτισμένη σε μία πλαγιά του Παρνασσού, που καταλήγει σε μία χαράδρα, στο βάθος της οποίας ρέει ο ποταμός Πλείστος. Το μέσο υψόμετρο του οικισμού είναι 960 μέτρα. Ο οικισμός βρίσκεται πάνω στην κύρια οδό που συνέδεε από την αρχαιότητα τους Δελφούς και την πεδιάδα της Άμφισσας με την Βοιωτία. Η θέση της πάνω σε ένα σημαντικό πέρασμα βοήθησε στην ανάπτυξη της Αράχωβας σε μεγαλύτερο βαθμό από τα γειτονικά της μέρη. Ο οικισμός απέχει 12 χιλιόμετρα από τους Δελφούς, που βρίσκονται δυτικότερά και 160 χιλιόμετρα από την Αθήνα.

Χιονοδρομικό Παρνασσού

Ο Παρνασσός είναι από τα ομορφότερα βουνά της Ελλάδας, κατάφυτο από Κεφαλλονίτικα έλατα με πυκνή βλάστηση και σπάνια φυσική ομορφιά που γοητεύει τον επισκέπτη όλο το χρόνο. Στο βουνό αυτό λειτουργεί από Δεκέμβριο έως Απρίλιο, σε υψόμετρο 1.640-2.260 μέτρα, στις τοποθεσίες Κελλάρια και Φτερόλακα, το Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού, το μεγαλύτερο και τεχνολογικά αρτιότερα οργανωμένο χιονοδρομικό κέντρο της χώρας μας.
Η κατασκευή του Χ.Κ. Παρνασσού ξεκίνησε από τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού(ΕΟΤ) το 1975 και ολοκληρώθηκε το 1976, οπότε και άρχισαν να λειτουργούν οι εγκαταστάσεις στη θέση «Φτερόλακα». Το 1981 ολοκληρώθηκε και η κατασκευή των εγκαταστάσεων στη θέση «Κελλάρια», ενώ το 1987-1988 μπήκε σε λειτουργία ο συνδετικός αναβατήρας «Ερμής», μεταξύ της Φτερόλακας και των Κελλαριών. Το έτος 1993 προστέθηκε ένας καινούργιος εναέριος τετραθέσιος αναβατήρας σύγχρονης αποσυμπλεκόμενης τεχνολογίας στη θέση «Κελλάρια 1950», με το όνομα «Ηρακλής».

Μοναστήρι Οσίου Λουκά

Η Μονή Οσίου Λουκά είναι χτισμένη στις δυτικές υπώρειες του Ελικώνα κάτω από την ακρόπολη της αρχαίας Στείριδας, κοντά στο χωριό Στείρι, στη Βοιωτία. Αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της μεσοβυζαντινής τέχνης και αρχιτεκτονικής και περιλαμβάνεται στην κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO από κοινού με τα άλλα δύο σωζόμενα μοναστήρια της μεσοβυζαντινής περιόδου στην Ελλάδα, τη Νέα Μονή και τη Μονή Δαφνίου. Ο Όσιος Λουκάς είναι ωστόσο μεγαλύτερος και διαφέρει από το Δαφνί και τη Νέα Μονή στο ότι είναι αφιερωμένος σε ένα μοναδικό Όσιο, τον Όσιο Λουκά τον Στειριώτη (29 Ιουλίου 896 – 7 Φεβρουαρίου 953).

Γαλαξίδι

Εάν η ιστορία του έχει τραβήξει την προσοχή σας, τότε η ομορφιά και η γραφικότητά του θα σας κάνουν να το λατρέψετε. Το ιδανικό μέρος για αυτούς που ζητούν μία νησιώτικη ατμόσφαιρα μόλις δυόμισι ώρες μακριά από την Αθήνα. Το Γαλαξίδι είναι ο ιδανικός προορισμός για όλο το χρόνο. Είναι μία μικρή παραθαλάσσια πόλη στην Φωκίδα που μπορείτε να ευχαριστηθείτε χειμώνα και καλοκαίρι.
Αξίζει να κάνετε τον υπέροχο περίπατο δίπλα στη θάλασσα από το κεντρικό λιμάνι προς τον πευκόφυτο λόφο της σχολής τουριστικών επαγγελμάτων. Tο Γαλαξίδι είναι και μια εξαιρετική κοντινή βόλτα για ψάρι για τους επισκέπτες της Αράχωβας.

Κωρύκειο Άντρο

Το Κωρύκειο Σπήλαιο ονομάζονταν και «Κωρύκειο Άντρο», σπηλιά στην ανατολική πλαγιά του Παρνασσού. Ήταν γεμάτη σταλακτίτες, που οι αρχαίοι είχαν αφιερώσει στις κωρύκειες νύμφες και στον Πάνα.
Κοντά στη σπηλιά αυτή, στη δυτική της πλευρά, βρέθηκαν τα ερείπια από το τείχος της αρχαίας πόλης Λυκώρειας.
Εκεί κρυβόταν (1821 -1823) ο Οδυσσέας Ανδρούτσος με την οικογένειά του και το χρησιμοποιούσε ως ορμητήριο για τις επιθέσεις του εναντίον των Τούρκων. Η θέση της σπηλιάς (1.420 μ. υψόμετρο) και η στενή κι απότομη είσοδός της την έκαναν καταφύγιο δυσκολοπλησίαστο και κατάλληλο για τους επαναστάτες. Όταν ο Ανδρούτσος απουσίαζε, τη σπηλιά φύλαγε ο άντρας της αδερφής του, ο Άγγλος Τρέλονι.
Με το ίδιο όνομα (κωρύκειο) υπάρχουν κι άλλες παρόμοιες σπηλιές στην Ελλάδα.
Το σπήλαιο, μήκους 100 μ., βρίσκεται στη νοτιοδυτική πλευρά του όρους Παρνασσός, κοντά στους Δελφούς. Διασώζει μεγάλο αριθμό ευρημάτων που χρονολογούνται στη Νεότερη Νεολιθική περίοδο: γραπτή κεραμική, ειδώλια, κοσμήματα, λιθοτεχνία, όστρεα και οστά πανίδας. Αγγεία της Μυκηναϊκής περιόδου μαρτυρούν τη σποραδική χρήση του σπηλαίου κατά την περίοδο αυτή. Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει το άφθονο υλικό από την αρχαϊκή, την κλασσική και τη ρωμαϊκή περίοδο. Πρόκειται για χιλιάδες ευρήματα που περιλαμβάνουν κεραμική, ειδώλια, θραύσματα αγαλμάτων, κοσμήματα και οστά πανίδας, τα οποία είχαν αναθηματικό χαρακτήρα σε ένα χώρο αφιερωμένο στον Πάνα και τις Νύμφες. Χαρακτηριστικό εύρημα αποτελούν οι αστράγαλοι ζώων που σώζονται σε εξαιρετικά μεγάλο αριθμό. Οι αστράγαλοι ερμηνεύονται από ορισμένους μελετητές ως παιδικό παιχνίδι και από άλλους ως αντικείμενα λατρείας και μαντείας. Η δεύτερη εκδοχή συνάδει με τη χρήση του σπηλαίου ως μαντείου.

Μουσείο Δελφών

Στους πρόποδες του Παρνασσού, στο υποβλητικό φυσικό τοπίο που σχηματίζεται ανάμεσα σε δύο θεόρατους βράχους, τις Φαιδριάδες, βρίσκεται το πανελλήνιο ιερό των Δελφών και το πιο ξακουστό μαντείο της αρχαίας Ελλάδας. Οι Δελφοί ήταν ο ομφαλός της γης, όπου, σύμφωνα με τη μυθολογία, συναντήθηκαν οι δύο αετοί που έστειλε ο Δίας από τα άκρα του σύμπαντος για να βρει το κέντρο του κόσμου, και για πολλούς αιώνες αποτελούσαν το πνευματικό και θρησκευτικό κέντρο και το σύμβολο της ενότητας του αρχαίου ελληνισμού. Η ιστορία των Δελφών χάνεται στην προϊστορία και στους μύθους των αρχαίων Ελλήνων. Σύμφωνα με την παράδοση, εδώ αρχικά υπήρχε ιερό αφιερωμένο στη γυναικεία θεότητα της Γης, και φύλακάς του ήταν ο φοβερός δράκοντας Πύθων. Ο Απόλλωνας σκότωσε τον Πύθωνα και το δικό του ιερό ιδρύθηκε από Κρήτες που έφθασαν στην Κίρρα, το επίνειο των Δελφών, με τη συνοδεία του θεού, μεταμορφωμένου σε δελφίνι. Ο μύθος αυτός σχετικά με την κυριαρχία του Απόλλωνα επιβίωσε σε εορταστικές αναπαραστάσεις που γίνονταν στους Δελφούς, τα Σεπτήρια, τα Δελφίνια, τα Θαργήλεια, τα Θεοφάνεια, και, βέβαια, τα περίφημα Πύθια, που τελούνταν για να θυμίζουν τη νίκη του θεού εναντίον του Πύθωνα και περιελάμβαναν μουσικούς διαγωνισμούς και γυμνικούς αγώνες.

Μεταλλευτικό Πάρκο

Η περιήγηση στο Vagonetto δίνει στον επισκέπτη τη δυνατότητα να γνωρίσει βήμα-βήμα τη διαδικασία εξόρυξης του βωξίτη. Η γνωριμία με την ιστορία του βωξίτη ξεκινά από το παλιό μεταλλείο, τη Στοά 850, συνεχίζεται με την περιήγηση στον Εκθεσιακό Χώρο Μεταλλευτικής Ιστορίας και τη διαδραστική επίσκεψη στην Πτέρυγα Ψηφιακής Τεχνολογίας και ολοκληρώνεται με μια βόλτα στην Υπαίθρια Έκθεση Μηχανημάτων.
Στόχος του Μεταλλευτικού Πάρκου Φωκίδας είναι, όχι μόνο να παρουσιάσει τους χώρους λειτουργίας ενός μεταλλείου, αλλά να ενημερώσει, να ψυχαγωγήσει και να εκπαιδεύσει τις καινούργιες γενιές πάνω στην ιστορία εκμετάλλευσης του βωξίτη και των ανθρώπων που εργάστηκαν σε αυτό, τιμώντας και προβάλλοντας τη μεταλλευτική ιστορία της Φωκίδας